Os calaicos. Mágoas. Follas ao vento (Edición Literaria - Biblioteca Das Letras Galegas) (en Gallego)
Reseña del libro "Os calaicos. Mágoas. Follas ao vento (Edición Literaria - Biblioteca Das Letras Galegas) (en Gallego)"
florencio vaamonde lores (bergondo, 1860-a coruña, 1925) foi un dos máis relevantes escritores de fins do século xix e quixo construír un sistema literario normalizado que abranguese campos aínda non tratados pola literatura galega, introducindo novas liñas poéticas. a súa poesía segue as grandes correntes que se producen na literatura europea postromántica, a filosófica, social, épica e intimista, e introduce o clasicismo. o seu obxectivo foi crear unha lingua culta a través dunha literatura de calidade que, ademais, fixase unha norma. na súa obra poética conxugou o mundo clásico co celta, rexeitando o enxebrismo ruralista e idealizando o campo.
na presente edición, precedida dun amplo estudio bibobliográfico sobre a figura de florencio vaamonde, preparada pola profesora isabel seoane sánchez, actualmente profesora da universidade de deusto, reúnense tres dos poemarios de florencio vaamonde: “os calaicos. poema en cuatro cantos” (1894), primeiro poema épico nacional da literatura galega, no que se narra un importante capítulo da historia de galicia: a defensa da cidade da coruña ante o ataque inglés en 1589. “mágoas” (1901) e “follas ao vento” (1919), os outros dous poemarios do volume, son as obras onde se comproba o coñecemento que vaamonde tiña dos clásicos gregos e latinos e onde se observa o influxo que recibiu de horacio, anacreonte, virxilio, camoes, carducci e sobre todo leopardi, á parte da forte pegada do petrarquismo que se rastrexa nos seus sonetos. unha obra a de vaamonde que, en suma, reflicte o intento de estilizar, normalizar a actualizar a literatura galega, e poñela ao día dun xeito definitivo.